X
تبلیغات
رایتل

یادداشت های یک نیمچه روزنامه نگار
نوشتن هم اعتیاد آور است 

اسمش و می گذارم فضولی با این که فالوش نمی کنم می روم تو پیجش

پست جدید گذاشته حواسم و جمع می کنم یه وقت دستم نخوره لایکش کنم چون از این سوتی ها بسیییار دادم

متن و می خوانم می دونم منظورش منم و بین حرف هایش جواب تیکه ای هم که بهش انداخته بودم رو می دهد اما سعی می کنم توجهی بهش نکنم و فکرم و مشغولش نکنم به نظرم احمقانه ترین کار ممکنه بخواهم انرژی وقت فکر یا هر چیز دیگه ایم رو صرف این آدم کنم

هر چند این پست نشون می دهد احمقم و فکرم و مشغول کرده دیگه

اما از جمله آخر متنش خنده ام می گیرد

جمله ای با این مضمون است که می دونم این حرف های من به گوشت خواهد رسید 

یعنی فکر کنم اونم فهمیده من فضولم دو نقطه دییی

[ جمعه 21 خرداد 1395 ] [ 02:50 ] [ عارفه ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

آمار سایت
تعداد بازدید ها: 4506